บทสัมภาษณ์พี่เปี๊ยก นักเรียน Snappix ที่ผมได้รับพลังบวกและแรงบันดาลใจที่ดีมาก ๆ คุ้มค่าแก่การอ่านจนจบครับ

พี่เปี๊ยกเริ่มถ่ายภาพได้ยังไงครับ?

ผมจับกล้องถ่ายรูปตั้งแต่สมัยเป็นกล้องฟิล์ม จนเปลี่ยนมาเป็นกล้องยุคดิจิทัล จึงต้องเริ่มปรับตัวเรียนรู้กับเทคนิคการถ่ายภาพแบบดิจิทัล ช่วงที่ถ่ายรูปมากที่สุดคือช่วงที่ลูก ๆ อยู่ในวัยเด็ก มีความสุขทุกครั้งที่ได้เห็นภาพลูกเราที่น่ารักที่สุดในสายตาของพ่อแม่ จนลูกโตเป็นวัยรุ่นเริ่มรักษาสิทธิ์ความเป็นส่วนตัว ไม่ยอมให้ถ่ายง่าย ๆ เหมือนตอนเป็นเด็ก ๆ อีกแล้ว

หลังจากนั้นจึงหมดแรงจูงใจ แทบจะไม่ได้จับกล้องออกมาใช้งานเลยยกเว้นไฟลท์บังคับช่วงเวลาไปเที่ยวเท่านั้น พูดง่าย ๆ ว่า “หมดไฟครับ”

ทำไมถึงเลือกที่มาเรียนกับ Snappix ครับ?

จนเมื่อเพื่อนสนิทสมัยมัธยมปลาย 2 คน เริ่มโพสต์ภาพสวยในกลุ่มไลน์และเฟสบุ๊ก เด็ด ๆ โดน ๆ ที่พวกเธอ (2 สาว) ไปกดชัดเตอร์ภาพมาได้ จึงเป็นครั้งแรกที่ผมรู้จักได้ยินชื่อ Snappix จากคอร์สถ่ายภาพกับครูสแนปที่พวกเธอไปลงเรียนกันมา

บ่อยครั้งเข้าที่ผมเห็นภาพเป๊ะปังที่พวกเธอถ่ายมาแล้วก็อดทึ่งไม่ได้ จากเดิมที่พวกเธอไม่มีพื้นฐานการถ่ายภาพมาก่อนเลย ทำไมตอนนี้ฝีมือพัฒนาเป็นระดับเทพแล้ว เปรียบเทียบกับที่คนอื่น ๆ ลงเรียนคอร์สถ่ายรูปทั่วไป เรียนจบแล้วก็ไม่เห็นจะพัฒนาฝีมือได้อย่างกับคอร์สสอนถ่ายภาพของ Snappix นี้

เกิดแรงบันดาลใจขึ้นมา อารมณ์อยากถ่ายภาพได้สวยอย่างเพื่อนบ้าง มีแรงฮึดที่จะกลับมาพัฒนาฝีมือถ่ายภาพให้ดีขึ้น ก็เริ่มหัดใช้กล้องที่ใหญ่ขึ้น ออกจากคอมฟอร์ทโซนเดิมที่ถ่ายภาพด้วยมือถือเป็นหลัก แต่ก็ยังขาดความรู้ความเข้าใจเทคนิกการถ่ายภาพที่บางเรื่อง ที่ไม่สามารถจะหาอ่านจากตำราได้ พอเพื่อนแนะนำว่า Snappix จะเปิดคอร์สสอนถ่ายภาพ Photo Habit ขึ้นจึงสนใจมาสมัครเรียนตามเพื่อนครับ

ช่วงที่เรียน Photo Habit เป็นยังไงบ้างครับ?

ช่วงเวลาทีเรียนคอร์สถ่ายภาพ Photo Habit Bootcamp รุ่นที่ 8 ประมาณ 2 เดือน เป็นช่วงเวลาที่มีความสุข สนุกทุกครั้งที่ได้เรียนแต่ละหัวข้อจบและต้องออกไปตามหาภาพมาส่งเป็นการบ้าน เมื่อส่งการบ้านเสร็จก็มานั่งลุ้นว่าภาพที่ส่งไป ครูสแนปและเมนเทอร์จะมีคำวิจารณ์อย่างไร พอได้รับคำชมว่าดี ภาพสวยก็จะดีใจหัวใจพองโตเกิดแรงฮึดที่จะพัฒนาฝีมือให้เก่งขึ้น

จนเมื่อกลางคอร์สได้เกิดเรื่องเศร้าที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิตคือ แม่ในวัย 91 ปีได้จากไปอย่างสงบ โดยหลับไปไม่ตื่น ในวันถัดมาเมื่อผมได้เข้าไปในห้องนอนแม่ ได้เห็นภาพที่วางอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้ง เป็นภาพถ่ายตอนวันเกิดผมที่เป็นรูปคู่กับแม่ ในภาพแม่กำลังยิ้มในอารมณ์ที่มีความสุข นี่เป็นภาพที่แม่คงจะได้เห็นทุกวัน ความรู้สึกตื้นตันเอ่อล้นเต็มอกจนน้ำตาไหลไม่รู้ตัว จากอารมณ์เศร้า หดหู่ เปลี่ยนมาเป็นแรงบันดาลใจ ผมจึงได้พยายามถ่ายภาพนี้ให้ดีที่สุดในส่งเป็นการบ้านเวลานั้น เพื่อเป็นภาพที่ระลึกแห่งความทรงจำถึงความความรัก ความผูกพันระหว่างแม่และผม

หลังจากเรียน Photo Habit จบไปแล้วเป็นยังไงบ้างครับ?

หลังจากเรียนจบรู้สึกตัวมีการพัฒนาในเรื่องเทคนิกการถ่าย เริ่มรู้วิธีการใช้แอปแต่งรูปให้สวยเป๊ะปังมากขึ้น มีมุมมองในการถ่ายภาพที่ดีกว่าเดิม คงมาจากการฝึกถ่ายรูปบ่อย ๆ เพื่อส่งเป็นการบ้านในหัวข้อต่าง ๆ ระหว่างเรียน ได้เห็นภาพการบ้านของคนอื่นในมุมมองที่ต่าง ๆ กัน ได้เปิดโลกการถ่ายภาพให้กว้างใหญ่กว่าที่เราเคยรู้

มีมิตรภาพของกลุ่มคนที่รักในการถ่ายภาพในชุมชนสมาชิก Snappix ให้พบปะพูดคุย และโพสต์ภาพสวยมาแชร์กันซึ่งเป็นแรงจูงใจให้ออกไปถ่ายภาพ จนต้องระวังใจเพราะอาจถึงขั้นเสพติด ไปที่ไหน ตาก็ต้องจ้องมองหาจุดสวยเหมาะที่จะกดชัตเตอร์ แต่ก็เป็นข้อดีที่ทำให้มองภาพรอบ ๆ ตัวสวยขึ้น ในมุมมองที่ปกติเราไม่เคยเห็น

จึงสรุปได้ว่า “ถ้าคุณถ่ายภาพได้บ้างในระดับพื้นฐาน ถ้ามาเรียนคอร์สนี้แล้วคุณจะถ่ายรูปเป็นมากขึ้น ได้ความรู้ส่วนใหญ่ที่จำเป็นต้องรู้ในขั้นพื้นฐาน และสามารถนำไปต่อยอดพัฒนาความรู้เรื่องการถ่ายภาพในขั้นสูงต่อไป”

หลังจากได้สัมภาษณ์จบ ตัวผมเองก็คาดไม่ถึงว่าคอร์ส Photo Habit จะสร้างผลลัพธ์ได้ขนาดนี้ นอกจากพี่เปี๊ยกถ่ายภาพได้เก่งขึ้นแบบก้าวกระโดดแล้ว ยังเป็นหนึ่งในช่วงเวลาสำคัญของความทรงจำที่ดีอีก ขอบคุณมากครับ ขอบคุณจากใจ

และใครที่อยากพัฒนาทักษะถ่ายภาพของตัวเอง ตอนนี้ Photo Habit Bootcamp รุ่นที่ 10 เปิดแล้วนะครับ ถึงตอนนี้ผมกล้าพูดได้เลย ” หลังเรียนจบ นอกจากคุณจะถ่ายภาพสวยแล้ว คุณจะมองเห็นความสุขง่ายขึ้น มองโลกสวยงามขึ้นอย่างสิ้นเชิง “

ใครสนใจสามารถดูรายละเอียดได้ที่นี่ Photo Habit Bootcamp รุ่นที่ 10

หากต้องการคำแนะนำหรือปรึกษาสามารถ Add LineOA: @snappix